Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

çığ

çevreci

TTü çevre +çI

çeyiz

Ar cahāz جَهَاز z [#chz fiˁāl msd.] 1. donanım, 2. nikâhta kız tarafınca verilen hediyeler

çeyrek

Fa çār-yak چار يك zdörtte bir

çıban

<< ETü çupagan/çıbıgan 1. hünnap meyvesi, 2. bir tür çıban veya tümör

çıfıt

Fa cuhūd/cihūd جهود/جهود zYahudi İbr yəhūd יהוד za.a.

çığ

"sürü" [ Karacaoğlan, <1700]
zamnede tülek olmuş turnalar / dizilmiş katara çığ-ılan gider TTü: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
çığ: Avāz-ı bülend, yüksek ses (...) Dağdan yuvarlanan kar kümesi.

<< TTü çıġ/çıw/çoġ kalabalık, gürültü ≈ ETü çaġı/çav ses

 çağır-

Not: Karş. ETü çığırla- "karda yürüyerek patika açmak" (Kaş), TTü çığış "gürültü" (TS sf. <1400).


04.06.2015
çığır

<< ETü çıġır yürüyerek açılan yol, patika

çığır|mak

<< OTü-KT çığır- seslenmek, bağırmak ≈ OTü çağır- a.a.

çığlık

<< TTü çığrık feryat TTü çığır- bağırmak +Uk

çık|mak

<< ETü çık- dışarı gelmek

çıkar

TTü çık- +()r