Simgeler, kısaltmalar
Sözlükte kullanılan simge ve kısaltmaların listesi için tıklayın.
~
Alıntı (loan)
<
Türeme (derivation)
<<
Ses evrimi (evolution)
=
Eşkökenlilik (cognate)
§
Bileşik kelime
?
Tahmine dayalı veya tartışmalı köken
#
Sami dillerinde kök harfleri
→
Daha fazla bilgi için bakınız
☼
İlk kullanım (neologism)
a.a.
Aynı anlamda
Tesbit edebildiğimiz en eski yazılı Türkçe örnek ve tarihi gösterilmiştir. Tam liste için tıkla.
viii
8. yüzyıl
viii+
8. yüzyıl veya daha sonra
xii-xiv
12. - 14. yüzyıllar arası
xx/a
20. yüzyılın ilk kısmı (1901-1930)
xx/b
20. yüzyılın ikinci kısmı (1931-1960)
187+
1870'li yıllar (1870-1879)
1935
1935 yılı (tam)
?
kaynağı bilinmeyen kelime
Afr
Afrika dilleri - genel
Akad
Akatça (Babil ve Asur dilleri)
Akad/Aram
Akadca ve Aramice
ALat
Arkaik Latince (MÖ 3. yy'dan eski)
Aleut
bir Kuzey Amerika dili
Algonquin
bir Kuzey Amerika dili
Alm
Almanca
Alm/Fr/İng
Alm/İng
Almanca ve İngilizce
Alm/Rus
Almanca ve Rusça
Amer
Amerika yerli dilleri - genel
Angola
bir Afrika dili
Ar
Arapça
Ar/Fa
Arapça ve Farsça
Aram
Aramice
Arn
Arnavutça
ATü
Ana Türkçe (Proto-Türkçe)
Ave
Avesta (Zend dili)
Avustral
Avustralya dilleri - genel
Balti
bir Hint dili
Bask
Baskça
Bengali
bir Hint dili
Boer
Afrikaans
Breton
Bretonca
Bul
Bulgarca
Bul/Sırp
Bulgarca ve Sırpça
Çağ
Çağatay Türkçesi
Çek
Çekçe
Çin
Çince
Çing
Çingenece
EAlm
Eski Yüksek Almanca
EErm
Eski Ermenice (Krapar)
EFa
Eski Farsça
EFa/Ave
Eski Farsça ve Avestan (Zend)
EFa/Sans
Eski Farsça ve Sanskritçe
EFr
Eski Fransızca
Eİng
Eski İngilizce
Erm
Ermenice
ESlav
Eski Kilise Slavcası
Eth
Habeşçe (Ge'ez)
Etr
Etrüskçe
ETü
Eski Türkçe (8-11. yy Ortaasya Türkçesi)
EYun
Antik Yunanca
Fa
Farsça
Fa/OFa
Farsça ve Orta Farsça
Fen
Fenike dili
Fen/İbr/Aram
Fenike dili, İbranice ve Aramice
Fin
Fince
Fr
Fransızca
Fr/İng
Fransızca veya İngilizce
Fr/İng/Alm
Frk
Frankça
Gael
Gaelce (İrlanda ve İskoçya dilleri)
Gal
Gal dili (Welsh)
Ger
Germence
Guarani
bir Güney Amerika dili
Gucerati
bir Hint dili
Gürc
Gürcüce
Haiti
Haiti Kreolü
HAvr
Hintavrupa Anadili
Hind
Modern Hindi
Hind/Sans
Sanskritçe ve modern Hintçe
Hit
Hititçe
Hol
Holandaca
Hwar
Eski Harezmce (bir İran dili)
İbr
İbranice
İbr/Aram
İbranice ve Aramice
İng
İngilizce
İnuit
Eskimo dili
İr
İran dilleri
İsp
İspanyolca
İsv
İsveççe
İt
İtalyanca
İt (Cen)
İtalyanca (Ceneviz Lehçesi)
İt/Fr
İtalyanca ve Fransızca
İt/OLat
İtalyanca ve Orta Latince
İt/Ven
İtalyanca ve Venedikçe
İt/Yun
İtalyanca ve Yunanca
İzl
İzlanda dili
Jap
Japonca
Karib
bir Orta Amerika dili
Katalan
Katalanca
Kelt
Kelt dilleri - genel
Kıpti
Kıptice (Mısır dili)
Kırg
Kırgızca
Kongo
Kongo dilleri
Kore
Korece
Kürt
Kürtçe
Lap
Laponca
Lat
Latince
Lat/İt
Latince ve İtalyanca
Lid
Lidya dili
Mac
Macarca
Malagasy
Madagaskar dilleri
Malay
Malayca
Malayalam
bir Güney Hint dili
Maldiv
Maldivce
Maori
Yeni Zelanda yerli dilleri
marka
ticari marka
Maya
bir Orta Amerika dili
Mıs
Eski Mısır dili
Moğ
Moğolca
Nahuatl
'Aztek' (Eski Meksika) dili
Nepali
Nepal dili
Nor
Nors dili (Vikingce)
Norv
Norveççe
OFa
Orta Farsça (Pehlevi veya Pazend dili)
OFa/Aram
Orta Farsça ve Aramice
OLat
Orta Latince (2.-15. yy)
OLat/İt
Orta Latince ve İtalyanca
OLat/Ven
Orta Latince ve Venedikçe
Ostyak
bir Sibirya dili
OYun
Orta Yunanca (6.-16. yy)
öz
özel isim
öz (İt/Lat)
Latince veya İtalyanca özel ad
Port
Portekizce
Port (Brez)
Portekizce - Brezilya lehçesi
Port/İsp
Portekizce ve İspanyolca
Prakrit
Pali (geç Sanskritçe)
Prov
Provansal
Quech
Quechua (İnka) dili
Rus
Rusça
Saka
Hotan Sakacası
Sam
Sami dilleri
Sans
Sanskritçe
Sırp
Sırpça
Sinhali
Sri Lanka dili
Slav
bir Slav dili
Sogd
Soğdca
Sumer
Sumerce
Swa
Swahili (bir Afrika dili)
Tahiti
bir Polinezya dili
Taino
bir Güney Amerika dili
Tamil
bir Güney Hint dili
Tib
Tibetçe
Toh
Toharca
Tonga
bir Polinezya dili
TTü
Türkiye Türkçesi (13-20. yy)
Tungus
Tunguzca (Mançu)
Tupi
bir Orta Amerika dili
Tupi/Guarani
Orta Amerika dilleri
Tü
Türkçe (kaynağı yabancı olabilir)
Ugar
Ugaritçe (eski Suriye dillerinden)
Urdu
Urduca
Ven
Venedikçe
YLat
Yeni Latince - 16. yy sonrası
YTü
Yeni Türkçe - Dil Devrimi bünyesinde yaratılmış kelime
Yun
Yunanca (modern)
Yun (Pont)
Yunanca (Pontos lehçesi)
Yun/EYun
Eski ve Modern Yunanca
abl.
-den hali (ablative)
büy.
büyütme eki (sadece İtalyanca)
çoğ.
çoğul/çokluk hali
esk.
arkaik biçim veya anlam
f.
dişil (müennes, feminine)
gen.
iyelik hali (genitive)
kıy.
kıyas (comparative)
küç.
küçültme (diminutive)
mod.
kelimenin modern yazımı
n.
nötr
sup.
abartı (superlative)
II
Arapça mezid fiil vezni: tafc īl
III
Arapça mezid fiil vezni: mufāc alat
IV
Arapça mezid fiil vezni: ifc āl, ifc ālat
V
Arapça mezid fiil vezni: tafac c ul
VI
Arapça mezid fiil vezni: tafāc ul
VII
Arapça mezid fiil vezni: infic āl
VIII
Arapça mezid fiil vezni: iftic āl
X
Arapça mezid fiil vezni: istifc āl
dual.
Arapça tesniye (ikil, dual)
fa.
Arapça ism-i fail (active participle)
ia.
Arapça ism-i alet (instrumentative)
im.
Arapça ism-i mübalağa (habitative)
iz/m.
Arapça ism-i zaman ve mekân (locative)
kıy.
Arapça ism-i tafdil (comparative)
mef.
Arapça ism-i meful (passive participle)
msd.
Arapça masdar (verbal noun)
nsb.
Arapça ism-i mensub (attributive)
sf.
Arapça sıfat (adjective)
zrf.
Arapça zarf (adverb)
Bu siteden yararlandınız mı? Daha fazlası için Sözlerin Soyağacı 'nı satın alın. Tıklayın...
Diğer Nişanyan siteleri: • Index Anatolicus • Taraf - Kelimebaz yazıları • Agos Yazıları • Siyaset ve Tarih Yazıları • Küçük Oteller Sitesi • Nişanyan Hotel
çağır-
Yeni Arama :
Kelime
En erken Türkçe örnek
Köken
çaçaron
LO xix
~ Ven ciaciarón [%bİt %iciacchierone] çok konuşan kocakarı < Ven ciaciaràr [onom.] gürültü yapmak, çok konuşmak
çadır
Kaş, İMüh, CodC, İdr xi çatır DK xiv çadır
~ Fa/OFa çādar/çādur چادر/چادر her tür örtü, tente, gölgelik, çadır (= Sans çhāttra şemsiye, tente, gölgelik < Sans çhadati örtmek ) << HAvr *sked- örtmek __________EŞKÖKENLİLER: Fa çādur: çadır , çarşaf
çağ
CodC xiii zaman EvÇ xvii zaman (Doğu Anadolu ve Azerbaycan lehçesi)
~ Moğ çag/çagala zaman, devir, bir hükümdarın yönetim süresi ● Evliya Çelebi'ye göre 17. yy'da Doğu Anadolu ve Azerbaycan'a özgü bir sözcüktür.
__________EŞKÖKENLİLER: Moğ çag: çağ , çağdaş
çağanoz
Men xvii çağanos
~ Yun tsaganós τσαγανός bir tür yengeç < ?
çağdaş
[YTü] CepK 1935 muasır
< Tü çağ +dAş
→ çağ
çağır[mak
[TTü] TS xiii çağır- seslenmek [Kıp] İrşM xiv çakır-
< onom/ünl ça/çağ 1. çarpma ve şakırtı sesi, su sesi, 2. insan sesi, nida ifade eden ünlem +gIr-
● Karş. ETü çagıla- (seslenmek, bağırmak - Kaş) ve TTü çağla- (şakırdamak, şıkırdamak - TS xiv). Ses yansımalı kelimelere özgü /ı/ sesiyle zayıf biçimi çığır- şeklindedir.
__________EŞKÖKENLİLER: Tü çığ/çığır: çığ , çığır- , çığlık ETü çok: çoğal- , çok Tü çağır: çağır- , çağrışım ETü çagı/çav: çağlayan , çavlan , çaylak ETü çavış: çavuş onom çak/çakır: çekirdek , çekirge
çağla
TS xv çağala badem kabuğuyla yenen ham badem
~ Fa çaġala چغله ham meyve
çağla[mak
[TTü] CFürs xv (akarsu) köpürerek akmak
< onom çak/çağ çarpma sesi, şakırtı +lA-
→ çağır-
çağlayan
[TTü] TS xvi çağlaŋ [TTü] BK xviii çağlağan
< Tü çagıla-/çogıla- [Kaş xi] gürültü etmek, şakırdamak, bağırmak +gAn
< Tü çagı/çav gürütlü, ses +lA-
→ çağla-
çağrışım
[YTü] Fel 1942 tedai, association
< Tü çağrış- +Im
→ çağır-
çak[mak
[ETü] UyB x çak- 'çak' sesi çıkaracak surette vurmak, çakmaktaşı çakmak, çekiçle vurmak, kazık çakmak, çivi çakmak
<< ATü ● Çak-, çal-, çap-/çarp-, çat- fiillerinin her biri “çat sesi çıkarmak, çarpmak, vurmak” anlamına gelir ve paralel anlam genişlemelerine sahiptir. Hepsinin /ç/ etkisiyle sesli incelmesine uğramış varyant biçimleri (çek-, çel-, çep-, çet-) bulunur. Onomatope yapısını andıracak surette /ı/ sesiyle oluşturulmuş zayıf dereceleri (çığ-/çık-, çıl-, çıp-, çıt-/çit-) mevcuttur. Ancak dört fiil kökü arasında yapısal bir ilişki kurmak güçtür.
__________EŞKÖKENLİLER: ETü çak: çak- , çakı? , çakıl , çakır , çakmak , çekiç