Sözlerin Soyağacı - Çağdaş Türkçenin Etimolojik Sözlüğü
Detaylı Arama
Dört arama alanının birini veya birkaçını kullanabilirsiniz. Maddebaşı aramasında başa veya sona * koyup kelime parçası arayabilirsiniz. Tanımlar ve Köken aramasında yıldız kullanmayın. Tek harf aramayın. Köken aramasında basit harfler uzatmalı, vurgulu, aksanlı, noktalı vb. harfleri de bulur.
Maddebaşı
Tanımlar
Dil
Köken
Simgeler, kısaltmalar
Sözlükte kullanılan simge ve kısaltmaların listesi için tıklayın.
Simgeler Kapat
En erken örnekler Kapat
Dil adları Kapat
Gramer notları Kapat

Bu siteden yararlandınız mı?
Daha fazlası için Sözlerin
Soyağacı
'nı satın alın. Tıklayın...

Diğer Nişanyan siteleri:
• Index Anatolicus
• Taraf - Kelimebaz yazıları
• Agos Yazıları
• Siyaset ve Tarih Yazıları
• Küçük Oteller Sitesi
• Nişanyan Hotel

Yorumlar
İsim  : 
E-mail  : 
Ciddi yorum ve eleştirileriniz şükranla karşılanacaktır. Lütfen kelime anlamı sormayınız. Lütfen ödev yardımı istemeyiniz. İsim ve email belirtiniz.

çağla-

Yeni Arama :
Kelime En erken Türkçe örnek Köken
 çağ CodC xiii zaman
EvÇ xvii zaman (Doğu Anadolu ve Azerbaycan lehçesi) 
Moğ çag/çagala zaman, devir, bir hükümdarın yönetim süresi

● Evliya Çelebi'ye göre 17. yy'da Doğu Anadolu ve Azerbaycan'a özgü bir sözcüktür.

__________
EŞKÖKENLİLER:
Moğ çag: çağ, çağdaş 
 çağanoz Men xvii çağanos   Yun tsaganós τσαγανός bir tür yengeç ?  
 çağdaş [YTü] CepK 1935 muasır  çağ +dAş → çağ  
 çağır[mak [TTü] TS xiii çağır- seslenmek
[Kıp] İrşM xiv çakır-  
onom/ünl ça/çağ 1. çarpma ve şakırtı sesi, su sesi, 2. insan sesi, nida ifade eden ünlem +gIr-

● Karş. ETü çagıla- (seslenmek, bağırmak - Kaş) ve TTü çağla- (şakırdamak, şıkırdamak - TS xiv). Ses yansımalı kelimelere özgü /ı/ sesiyle zayıf biçimi çığır- şeklindedir.

__________
EŞKÖKENLİLER:
çığ/çığır: çığ, çığır-, çığlık
ETü çok: çoğal-, çok
çağır: çağır-, çağrışım
ETü çagı/çav: çağlayan, çavlan, çaylak
ETü çavış: çavuş
onom çak/çakır: çekirdek, çekirge 
 çağla TS xv çağala badem kabuğuyla yenen ham badem  Fa çaġala چغله ham meyve  
 çağla[mak [TTü] CFürs xv (akarsu) köpürerek akmak  onom çak/çağ çarpma sesi, şakırtı +lA- → çağır-  
 çağlayan [TTü] TS xvi çağlaŋ
[TTü] BK xviii çağlağan  
çagıla-/çogıla- [Kaş xi] gürültü etmek, şakırdamak, bağırmak +gAn çagı/çav gürütlü, ses +lA- → çağla-  
 çağrışım [YTü] Fel 1942 tedai, association  çağrış- +Im → çağır-  
 çak[mak [ETü] UyB x çak- 'çak' sesi çıkaracak surette vurmak, çakmaktaşı çakmak, çekiçle vurmak, kazık çakmak, çivi çakmak  << ATü

Çak-, çal-, çap-/çarp-, çat- fiillerinin her biri “çat sesi çıkarmak, çarpmak, vurmak” anlamına gelir ve paralel anlam genişlemelerine sahiptir. Hepsinin /ç/ etkisiyle sesli incelmesine uğramış varyant biçimleri (çek-, çel-, çep-, çet-) bulunur. Onomatope yapısını andıracak surette /ı/ sesiyle oluşturulmuş zayıf dereceleri (çığ-/çık-, çıl-, çıp-, çıt-/çit-) mevcuttur. Ancak dört fiil kökü arasında yapısal bir ilişki kurmak güçtür.

__________
EŞKÖKENLİLER:
ETü çak: çak-, çakı?, çakıl, çakır, çakmak, çekiç 
 çakal KTS xiv şağal/çağal/şakal
KGunya xiv çakal  
Fa/OFa şaġāl شغال köpekgillerden yırtıcı bir hayvan (Sans śrigāla/srikāla a.a. )

● Avrupa dillerine Türkçe veya Farsçadan geçmiştir. Karş. İng jackal, Fr chacal. (a.a.).
 
 çaker KâbusN xv   Fa çākar چاكر kul, bende, hizmetkâr  
« Önceki Sayfa Sonraki Sayfa »