Sözlerin Soyağacı - Çağdaş Türkçenin Etimolojik Sözlüğü
Detaylı Arama
Dört arama alanının birini veya birkaçını kullanabilirsiniz. Maddebaşı aramasında başa veya sona * koyup kelime parçası arayabilirsiniz. Tanımlar ve Köken aramasında yıldız kullanmayın. Tek harf aramayın. Köken aramasında basit harfler uzatmalı, vurgulu, aksanlı, noktalı vb. harfleri de bulur.
Maddebaşı
Tanımlar
Dil
Köken
Simgeler, kısaltmalar
Sözlükte kullanılan simge ve kısaltmaların listesi için tıklayın.
Simgeler Kapat
En erken örnekler Kapat
Dil adları Kapat
Gramer notları Kapat

Bu siteden yararlandınız mı?
Daha fazlası için Sözlerin
Soyağacı
'nı satın alın. Tıklayın...

Diğer Nişanyan siteleri:
• Index Anatolicus
• Taraf - Kelimebaz yazıları
• Agos Yazıları
• Siyaset ve Tarih Yazıları
• Küçük Oteller Sitesi
• Nişanyan Hotel

Yorumlar
İsim  : 
E-mail  : 
Ciddi yorum ve eleştirileriniz şükranla karşılanacaktır. Lütfen kelime anlamı sormayınız. Lütfen ödev yardımı istemeyiniz. İsim ve email belirtiniz.

çalım

Yeni Arama :
Kelime En erken Türkçe örnek Köken
 çal[mak [ETü] UyB x çal- çarpmak, vurmak, kakmak, ayakla vurmak, bıçak vurmak, çamur veya boya vurmak, alacalı hale getirmek
[Kıp] CodC, İdr xiii saz çalmak
[TTü] DK xiv akın etmek, yağmalamak, dörtnala gitmek 
<< ATü

● “Saz çalmak” anlamı Fa zadan (1. vurmak, kakmak, 2. saz çalmak) çevirisi olmalıdır. Ayrıca karş. Ar miḍrab (çalgı, mızrap) < ḍarb (vurma). • Ayrıca karş. çak-.

__________
EŞKÖKENLİLER:
ETü çal: çal-, çalak, çalgı, çalı, çalık, çalım, çalış-, çalıştay, çelik1, çelik2, çelim, çil, çolak?, çoluk?
çalka: çalka- 
 çalak [Kıp] İrşM xiv   Fa çālāk چالاك eline ayağına çabuk, atik, çevik çalık [Kıp] a.a. ETü çal- vurmak, dört nala gitmek +Ik → çal-

● Türkçede her zaman Farsçadan alıntı olarak algılandığı ve o şekilde kullanıldığı halde, Farsça biçimin Türkçe kökenli olduğu açıktır. Ekin yapısı açık değildir.
 
 çalgı [TTü] CFürs xv çalğu her çeşit müzik aleti  çal- saz vurmak +gU → çal-

● Karş. Kırg çalğı (tırpan), çalğıçı (ot biçen kimse) < çal- (vurmak, kesmek).
 
 çalı [TTü] TS xiv çalu bodur yaban bitkisi  çal- kesmek, bıçak vurmak, alacalı hale getirmek +Ig → çal-

● Karş. TTü Çağ çalağan (a.a.) Ayrıca çalı çırpı, çelik2 (kesik dal parçası).
 
 çalık [TTü] CFürs xv delişmen, hızlı hareket eden
[TTü] Zatî xvi çarpık, kesik, yaralı
[TTü] Men xvii yüzünde çıban izi olan 
çal- çarpmak, bıçak vurmak, alacalı hale getirmek, hızlı gitmek +Ik → çal-  
 çalım [TTü] DK, TS xiv 1. vuruş, darbe, 2. endam, gösteriş, boy pos  çal- vurmak +Im → çal-  
 çalış[mak [ETü] Kaş xi çalış- 1. vuruşmak, çarpışmak, tokuşmak, güreşmek, 2. bir şeyin çatlakları veya ek yerleri açılmak
[TTü] TS xv gayret etmek, çabalamak 
ETü çal- vurmak, çarpmak +Iş- → çal-

● Modern kullanımı “çarpışmak, kavga etmek” anlamından türemiştir.
 
 çalıştay Hürr 2000 çalışma toplantısı, workshop  çalış- → çalış-

Kurultay sözcüğünden analoji yoluyla.
 
 çalka[mak [TTü] TS xv çalka- sarsmak, itip kakmak
[Kıp] İdr, TS xiv-xv çalkan- sıçrayıp oynayarak yürümek, deli gibi öteye beriye hareket etmek 
çalık [TS xv-xviii] çok sıçrayan, haşarı, oynak +A- çal- vurmak, çarpmak +A- → çal-  
 çalpara LO xix çar pāre/çalpara kastanyet  Fa çārpāra چار پاره 1. dört parça, 2. dört parçalı köçek zili, kastanyet → çehar, pare  
 çam [Kıp] İdr xiv şam ağacı
[Çağ] Pav xv çam ağaç  

● Türkçenin sadece Oğuz ve Kıpçak kollarına özgü bir kelime olması düşündürücüdür. Ancak Ar şamˁ (mum, balmumu) sözcüğüyle birleştirilmesi mümkün görünmüyor.
 
« Önceki Sayfa Sonraki Sayfa »