Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

atfı cürüm

atebe

Ar ˁataba(t) عتبة‎‎‎ z [#ˁtb faˁala(t) ] eşik, kapı, (mec.) makam

ateizm

Fr athéisme tanrı tanımazlık Fr athée tanrı tanımaz +ism° EYun átheos άθεος za.a. EYun a(n)+ théos θέος ztanrı

aterina

Yun atherína αθερίνα zgümüş balığı, atherina hepsetus << EYun atherínē αθερίνη za.a. EYun *átheros άθερος zdeğersiz, süfli (Kaynak: Frisk sf. 1:27)

ateş

Fa ātaş آتش zateş << OFa ātarş/ātaş a.a. Ave ātarş gen. āthrō a.a. Ave ātar- yakmak, tutuşturmak << HAvr *āter- a.a.

ateşin

Fa ātaşīn آتشين zateşli

atıf

Ar ˁaṭf عطف z [#ˁṭf faˁl msd.] 1. (bir yöne) eğilme, meyletme, yöneltme, tevcih etme, 2. gramerde bağlaç veya tamlama Ar ˁaṭafa عطف zeğdi, büktü, yöneltti

atıfet

Ar ˁāṭifa(t) عاطفة z [#ˁṭf fāˁila(t) fa. fem.] eğim, eğilim, ilgi ve kayırma Ar ˁaṭafa عطف zeğildi, yöneldi, meyletti

atıl

Ar ˁāṭil عاطل z [#ˁṭl fāˁil fa.] boş, işsiz, hareketsiz

atılgan

TTü atıl- +(g)An

atıştır|mak

TTü at- +IştIr-

ati

Ar āti آتٍ z [#Aty fāˁil fa.] gelen, sonra gelen, gelecek Ar atā أتا zgeldi