Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

azap

aza

Ar aˁḍāˀ أعضاء z [#ˁḍw afˁāl çoğ.] uzuvlar, organlar Ar ˁuḍw عضو z [t.] organ

azade

Fa āzāda آزاده zözgür kişi, soylu Fa āzād آزاد zözgür +a

azal|mak

<< OTü azal- TTü az +Al-

azamet

Ar ˁaẓama(t) عَظَمَة z [#ˁẓm faˁala(t) msd.] aşırı derecede büyük olma, muazzam olma, yücelik Ar ˁaẓuma عَظُمَ zaşırı büyük idi, muazzam idi

azami

Ar aˁẓam أعْظَم z [#ˁẓm afˁal kıy.] daha büyük, en büyük Ar ˁaẓīm عَظيم z [sf.] büyük, ulu

azap

[ Edib Ahmed, Atebet-ül Hakayık, <1250 (1444)]
haram erse malıŋ ˁaẕāb ol soŋı [haram ise malın, azaptır sonu]

Ar ˁaḏāb عذاب z [#ˁḏb faˁāl ] acı, eziyet, sıkıntı Ar ˁaḏaba عذب zengel oldu, sıkıntı verdi

Bu maddeye gönderenler: muzip, tazip (muazzep)


02.04.2013
azar

Fa/OFa āzār آزار zincitme, eziyet, acıtma OFa āzartan, āzār- (birini) incitmek, acı vermek ≈ Ave ā+ zar- canını sıkmak, üzmek

azat

Fa āzād آزاد zserbest, özgür << OFa āzāt 1. soylu, asil, toprak sahibi asilzade sınıfına mensup kimse, 2. köle olmayan, özgür ≈ Ave zāy- salmak

azgın

TTü az- +gIn

azı

<< ETü azıġ köpek dişi, yırtıcı hayvan dişi ETü az- +I(g)

azık

<< ETü azuk yol için alınan yiyecek, erzak