baş

basta

İt basta yeter İt bastare yetmek

bastıbacak

<< TTü bastı bacak

baston

Ven bastòn değnek, çubuk ≈ İt bastone a.a. << OLat bastum/basto a.a.

basur

Ar bāsūr باسور z [#bsr] hemoroid, her çeşit et şeklinde tümör Aram besrā בסרא zet, et parçası

basübadelmevt

Ar baˁṯu baˁda'l-mawt بعث بعد الموت zölümden sonra diriliş § Ar baˁṯ بعث zkalkma, dirilme Ar baˁad بعد zsonra Ar al-mawt الموت zölüm

baş

ETü: [ Orhun Yazıtları, 735]
başlıġıġ yükündürmiş tizligig sökündürmiş [başlıya baş eğdirdi, dizliye diz çöktürdü] TTü: [ Mercimek Ahmed, Kâbusname terc., 1432]
başlu başına TTü: [ Meninski, Thesaurus, 1680]
baş ucinde, baş üstine, baş çauş, baş vekil, baş kaldırmak, baş virmek, baştan çikarmak, başa çikmak, baştan başa, baştan başlamak, başın alup gitmek, er başi, bölük başi, oda başi, yüz başi TTü: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
dağ başı, kendi başına, köprü başı, üst baş (kıyafet), yaşlı başlı, adam başı (beher), saat başı, dik başlı, baş parmak

<< ETü baş kafa, (mec.) lider, reis

Benzer sözcükler: ağırbaşlı, baş aşağı, baş başa, baş vurmak, başa baş, başbakan, başhemşire, başıboş, başıbozuk, başkaldırı, başlı başına, başlıca, başrol, başucu, başvekil, başyapıt, binbaşı, bölücübaşı, büyükbaş, canla başla, çeribaşı, dağbaşı, demirbaş, onbaşı, sallabaş, sıkmabaş, yüzbaşı


22.07.2015
başak

<< ETü başak başçık, mızrak ve ok başı ETü baş +Ak

başar|mak

<< OTü başġar- 1. bitirmek, sona getirmek, 2. başa çıkmak ETü baş +(g)Ar-

başarı

TTü başar- +I(g)

başat

TTü başa- başa geçmek, önden gitmek +Ut TTü baş +(g)A-

başbuğ

§ TTü baş TTü buğ reis, emir, asker başı ≈? ETü/TTü beg a.a.