Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

köken

köfte

Fa kōfta كوفته z [pp.] (havanda) dövülmüş, çiğnenmiş Fa kōftan, kūs كوفتن, كوس zdövmek, vurmak +a << HAvr *kop- vurmak, kesmek

köftehor

Fa kūfta χor كوفته خوَر zçiğnenmiş lokma yiyen, (mec.) zina eden karısını affeden adam, hakaret deyimi

köfter

Fa kōftar كوفتر züzüm veya erik peltesi Fa kōftan, kōs- كوفتن zdövmek

köhne

Fa kuhna كهنه zeski, yaşlı

kök

<< ETü kök bitki kökü

köken

TTü: "fidan" [ Pîr Mehmed b. Yusuf, Terceman, <1461]
kavun ve karpuz kökeni budaklanmak ve ˁuruḳ atmak TTü: "kişi veya bitkinin köklendiği yer" [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
köken: Mahall-i aslī, menba, vatan. Nebatatın fide mahalli. YTü: [ Osmanlıcadan Türkçeye Cep Kılavuzu, 1935]
köken = Menşe, asl

TTü kök +(g)An

 kök

Not: Ada eklenen +An ekinin yapısı ve işlevi açık değildir. Belki *köke-mek "köklenmek?" şeklinde bir fiile dayandırılabilir.

Benzer sözcükler: eş kökenli, kökenbilim


10.12.2015
kökez

?

köknar

Yun kukunariá κουκουναριά zfıstık çamı, her çeşit kozalaklı ağaç Yun kukunára κουκουνάρα zkozalak veya çam fıstığı (Kaynak: DuCG sf. 1:728)EYun kókkos tane, çekirdek, çam fıstığı (Kaynak: LS sf. 970-971)

köktenci

TTü kökten +çI

kökteş

TTü kök +dAş

köle

?