çan

çan

ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
çaŋ: aṣ-ṣanc [çıngırak, zil]

<< ETü çaŋ darbe ile ses veren metal veya ahşap alet ≈ Çin zhōng za.a. ≈ OFa çang a.a.

Benzer sözcükler: çan kulesi


20.09.2017
çançan

onom çan çan çınlama sesi, çene sesi