çolak

çocuk

Eski Türkçe çocuk "yavru, özellikle domuz yavrusu" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük çocuk dilinden türetilmiştir.

çoğal|mak

Türkiye Türkçesi çōk "kalabalık" sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +Al- ekiyle türetilmiştir.

çoğul

Türkiye Türkçesi çok sözcüğünden Yeni Türkçe +Il ekiyle türetilmiştir.

çoğulcu

Yeni Türkçe çoğul sözcüğünden Yeni Türkçe +cI ekiyle türetilmiştir.

çok

Eski Türkçe çōk "kalabalık, gürültü?" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe çawı- veya çoġı- "ses etmek" fiilinden +Uk ekiyle türetilmiştir.

çolak
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Eski Türkçe: [ Uygurca Maniheist metinler, 900 yılından önce]
aχsak çolok [aksak çolak] Eski Türkçe: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
çoluk [[tek kollu]] (...) çolḳuy etük [[topuğu parçalanmış çizme. Bundan hareketle eli sakat olan kişiye 'çolḳuy eliglig' denir]] Türkiye Türkçesi: [ Meninski, Thesaurus, 1680]
çolak: Manum mutilus, mancus [kolu sakat].

Köken

Eski Türkçe çoluk "sakat" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe çol- "parçalamak, sakatlamak" fiilinden Eski Türkçe +Uk ekiyle türetilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe çal- "vurmak, kesmek, koparmak" fiili ile eş kökenlidir.

Daha fazla bilgi için çal- maddesine bakınız.

Ek açıklama

Karş. Türkiye Türkçesi çalık "sakat, bir organı kesik".


30.03.2015
çolpa

Farsça çōlpā چولپا z "sakar, beceriksiz" sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Farsça çawl چول z "eğri" ve Farsça پا z "ayak" sözcüklerinin bileşiğidir.

çolpan

Orta Türkçe çolpan "Venüs gezegeni, Zühre" sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

çoluk çocuk

Türkiye Türkçesi oluk çocuk deyiminden türetilmiştir. Türkçe deyim Türkiye Türkçesi ol- "olmak, oluşmak, hasıl olmak" fiilinden türetilmiştir.

çomak

Eski Türkçe çokmak veya çomak "sopa, topuz" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe çōk- veya çoġık- "saldırmak, çullanmak" fiilinden Eski Türkçe +(A)mAk ekiyle türetilmiştir.

çomar

Türkiye Türkçesi çokmar "1. iri başlı tokmak, topuz, 2. iri başlı hayvan" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Moğolca çokimağ "ağır ağaç tokmak, topuz" sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Moğolca çoki- "vurmak, darp etmek" sözcüğünden türetilmiştir.