öncel

ölü

<< ETü ölüg ölmüş ETü öl- +I(g)

ölüm

<< ETü ölüm ölme hali ve eylemi ETü öl- +Im

ömür

Ar ˁumr عمر z [#ˁmr fuˁl msd.] yaşam Ar ˁamara عَمَرَ zcanlandırdı, can verdi

ön

<< ETü öŋ/yöŋ 1. yüz, çehre, ön taraf, 2. doğu ETü ön- yönelmek, yüzünü (bir yöne) çevirmek, öne çıkmak +I(g)

önce

ETü öŋ +çA2

öncel

YTü: [ Osmanlıcadan Türkçeye Cep Kılavuzu, 1935]
öncel = 1. Selef; 2. Sabık

TTü önce +Al

 önce

Not: Zarfa eklenen +Il ekinin işlevi belirsizdir.


02.10.2017
öncül

TTü ön +çIl

önder

YTü *önde- +()r

önem

TTü ön +Am

öner|mek

TTü ön +(g)Ar-

önerge

YTü öner- +gA