ayna

aykırı

<< ETü arkuru zıt yönde ETü arka- 1. ters gitmek, 2. ardından gitmek +(g)ArU

ayla

<< TTü ay ağılı hale TTü ağıl ağarma, beyazlık TTü ak +Il2

aylak

OTü aylan- dönmek, dolanmak +Uk

aymaz

TTü ay- uyanmak, ayılmak (halk ağzı) +mAz

ayn

Ar ˁayn عين z [#ˁyn faˁl ] 1. göz, 2. göze, pınar, 3. seçkin kimse, zat, 4. bir şeyin ta kendisi, muayyen ve mahsus olan şey, 5. İslam hukukunda maddi değeri olan nesne, mal, 6. Arap alfabesinde bir harf ≈ Aram ˁayin עין zgöz, Arami ve İbrani alfabesinde bir harf ≈ Akad īnu göz

ayna

[ Codex Cumanicus, 1303]
spegius - Fa: ayna - Tr: χuzgu [gözgü] [ Aşık Paşa, Garib-name, 1330]
bu mesel bir āyinedür ortada

Fa āyīna آيينه zayna << OFa *ādēnak göstergeç (≈ Ave avi-dayana- göstermek Ave avi+ dāi-, dī- görmek )

 dide

Not: Fa āhan "demir" veya Ar ˁayn "göz" ile birleştirilmesi halk etimolojisidir. • Sadece ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz özdeyişinde Farsça telaffuza göre yazılır.

Benzer sözcükler: ayine, aynalı, dev aynası, dikiz aynası

Bu maddeye gönderenler: aynasız


25.08.2017
aynasız

TTü ayna +sIz

aynı

Ar ˁaynan عيناً z [#ˁyn zrf.] gözle göründüğü gibi, bizatihi Ar ˁayn عين z1. göz, 2. görünen şey, bir şeyin ta kendisi +an

aynî

Ar ˁaynī عينى z [#ˁyn nsb.] aynen, gözle göründüğü gibi Ar ˁayn göz

ayol

<< TTü ay oğul/hay oğul

ayraç

TTü ayır- +(g)Aç