ayrıcalık

aynî

Ar ˁaynī عينى z [#ˁyn nsb.] aynen, nesne veya mal olarak Ar ˁayn bir şeyin ta kendisi, reel nesne, hukukta mal

ayol

<< TTü ay oğul/hay oğul

ayraç

TTü ayır- +(g)Aç

ayran

<< ETü-OK ayrān süt kökenli bir içecek <? ETü adır- ayırmak +(g)An

ayrı

<< ETü adruk ayrı, ayrılmış ETü adır- ayırmak +Uk

ayrıcalık

YTü: [ TDK, Türkçe Sözlük, 1. Baskı, 1945]
ayrıcalık: İmtiyaz.

TTü ayrıca +lIk

 ayrı

Not: Zarftan +lIk ekiyle isim türetilmesi cüretkârdır.

Benzer sözcükler: ayrıcalıklı


04.12.2014
ayrıksı

TTü ayrık +sI

ayrım

TTü ayır- +Im

ayrıntı

TTü ayır- +(In)tI

ayrıt

TTü ayır- +Ut

aysberg

İng iceberg buz dağı Hol ijsberg a.a. § Hol ijs buz (<< Ger *īso- a.a. ) Hol berg dağ