başbuğ

baş

<< ETü baş kafa, (mec.) lider, reis

başak

<< ETü başak başçık, mızrak ve ok başı ETü baş +Ak

başar|mak

<< OTü başġar- 1. bitirmek, sona getirmek, 2. başa çıkmak ETü baş +(g)Ar-

başarı

TTü başar- +I(g)

başat

TTü başa- başa geçmek, önden gitmek +Ut TTü baş +(g)A-

başbuğ

[ Lugat-i Ni'metullah, 1540]
server [Fa.]: başbuğ olan kimse ve bahadur ve ulu iş maˁnāsına. [ Kâtip Çelebi, Tuhfetü'l-Kibâr fi Esfârü'l-Bihâr, 1656]
umur-dīde bir reis kapudan ve cümleye baş ve buğ olub hükm éder

§ TTü baş TTü buğ reis, emir, asker başı ≈? ETü/TTü beg a.a.

 baş, bey

Not: Beg sözcüğüyle eş anlamlı olan buğ sözcüğü fonetik açıdan açıklanmaya muhtaçtır. Karş. Rus/Bulg/Sırp bog бог "bey, rabb".


23.03.2018
başka

<< OTü başka/başġa başa (dativ), kendi başına, ayrı ETü baş +kA

başkan

ETü başġan reis, lider ETü baş +(g)An

başkent
başla|mak

<< ETü başla- baş olmak, başta olmak ETü baş +lA-

başlangıç

TTü başlan- +(g)Iç