başlangıç

başbuğ

§ TTü baş TTü buğ reis, emir, asker başı ≈? ETü/TTü beg a.a.

başka

<< OTü başka/başġa başa (dativ), kendi başına, ayrı ETü baş +kA

başkan

ETü başġan reis, lider ETü baş +(g)An

başkent
başla|mak

<< ETü başla- baş olmak, başta olmak ETü baş +lA-

başlangıç

TTü: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
başlangıç: Bidayet, mebde, dibace.

TTü başlan- +(g)Iç

 başla-

Not: Kutaḏġu Bilig'de ETü başlaġuçı "başlayıcı" biçimi görülür. Ancak TTü 19. yy'dan erken kaydedilmiş örneği yoktur.


03.10.2017
başlık

TTü baş +lIk

başmak

<< ETü-O başmak pabuç ETü baş- (iki şey) birbirine bağlanmak, bağlaşmak +(A)mAk

başvuru

TTü baş vur- +I(g)

bat|mak

<< ETü bat- içine girmek, sinmek, saplanmak ETü ba- bağlamak +It-

batak

TTü bat- +(g)Ak