babacan

azmak

TTü az- ayrılmak, sapmak, taşmak +(A)mAk

azman

TTü az- +mAn

aznavur

Gürc aznauri აზნაური zsoylu, asil ≈ Erm aznavor ազնաւոր za.a. OFa aznāvar a.a. OFa azn soy

azot

Fr azote havayı oluşturan gazlardan biri (İlk kullanım: 1787 Antoine de Lavoisier, Fr. kimyacı.) EYun azōtḗs αζωτής zyaşatmayan, can vermeyen EYun a(n)+ záō ζάω zyaşamak +t°

baba

<< OTü baba yaşlı ve saygın erkek, baba çoc ba-ba kalın sesli kişi

babacan

"Bektaşi dervişlerine hitap şekli" [ <1700]

<< TTü baba can

 baba, can


28.10.2013
babafingo

Yun papafíngos παπαφίγκος z ≈ Ven papafìgo bir tür yelken ve yelken direği

babagannuş

Ar baba ġannūş بابا غنّوش zpatlıcan beğendi, Suriye ve Lübnan'a has bir yemek Ar ḥannūş حنّوش zHıristiyan Araplarda bir erkek adı, Yohanna Ar ḥannā a.a.

babalık

TTü baba +lIk

babayani

<< TTü babayāne baba gibi, eski tarzda TTü baba

babet

Fr babette topuksuz hafif kadın ayakkabısı öz Babette [küç.] bir kadın adı öz Elisabéth a.a. +et° İbr Elişebaˁ אֱלִישֶֽׁבַע z«Allah söz verdi» veya «Allah memnun», Tevratta Harun'un eşi, İncil'de Hz. Yahya'nın annesi