bey

bey1

<< ETü bég reis, şef, soylu kişi ≈ Soğd bg bey, reis, rabb, tanrı ≈ Ave baga/bağa a.a. ≈ Sans bhága bey, hükümdar, tanrı << HAvr *bʰh₂g- (*bʰag-) ihsan etmek, bahşetmek, yedirmek

bey2

Ar bayˁ بَيْع z [#byˁ faˁl msd.] satma, satış sözleşmesi yapma Ar bāˁa باع zsattı