burgaç

burcu

Türkiye Türkçesi bur- "döndürmek, kıvırmak" fiilinden türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir.

burç

Arapça burc برج z "1. kule, hisar, 2. zodyak üzerindeki 12 yıldız kümesinin her biri" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Aramice/Süryanice burgā ברגא z "1. kule, 2. yolcular için durak yeri, menzil" sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Eski Yunanca pýrgos πύργος z "kule" sözcüğünden alıntıdır. Yunanca sözcük Hintavrupa Anadilinde yazılı örneği bulunmayan *bʰr̥ǵʰ- "yüksek yer, kule" biçiminden evrilmiştir. Bu biçim Hintavrupa Anadilinde yazılı örneği bulunmayan *bʰerǵʰ- "korumak" kökünden türetilmiştir.

burçak

Eski Türkçe burçak "1. bezelye tanesi veya bezelyegillerden bir bitki, 2. ter damlası" sözcüğünden evrilmiştir.

burçin

Türkiye Türkçesi borçın "alaca boz renkli" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Türkiye Türkçesi boz veya bor sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +çIn ekiyle türetilmiştir.

burgacık

Türkiye Türkçesi burgaşık sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Türkiye Türkçesi burgaş- "burulmak, kıvrılmak" fiilinden Türkiye Türkçesinde +Uk ekiyle türetilmiştir.

burgaç
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

[Dek-TS, 1533 yılından önce]
pīç [Fa.]: Burgaçdur. Burgaç burgaç [kıvrım kıvrım] olan nesneye pīç-ā-pīç denir. [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
burgaç: Burgaşık, eğri büğrü, bükülmüş. (...) burgaçlanmak: İvˁicac, sarmaş dolaş olmak. [ TDK, Türkçe Sözlük, 1. Baskı, 1945]
burgaç: Su çevrisi.

Köken

Türkiye Türkçesi bur- fiilinden Türkiye Türkçesinde +(g)Aç ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için bur- maddesine bakınız.

Benzer sözcükler

burgaçlanmak


14.09.2017
burgaz

Yeni Yunanca ve Eski Yunanca pýrgos πύργος z "kule, özellikle savunma kulesi, burç" sözcüğünden alıntıdır.

burgu

Türkiye Türkçesi bur- fiilinden Türkiye Türkçesinde +gU ekiyle türetilmiştir.

burjuva

Fransızca bourgeois "şehirli, orta sınıf mensubu" sözcüğünden alıntıdır. Fransızca sözcük Fransızca bourg "kale, surla çevrili kent" sözcüğünden türetilmiştir. Bu sözcük Germence yazılı örneği bulunmayan *burgs biçiminden alıntıdır. Germence biçim Hintavrupa Anadilinde yazılı örneği bulunmayan *bʰr̥ǵʰ- "yüksek yer, kale" biçiminden evrilmiştir.

burk|mak

Eski Türkçe burkıt- "buruşturmak" fiili ile eş kökenlidir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *bur- "burmak, bükmek" biçiminden Eski Türkçe +Ik- ekiyle türetilmiştir.

burka

Arapça brḳˁ kökünden gelen burḳaˁ بُرْقَُع z "yüzün tümünü örten peçe" sözcüğünden alıntıdır.