duhul

duçe

İtalyanca duce "önder, komutan, dük" sözcüğünden alıntıdır.

dudak

Orta Türkçe tutak "gaga, dudak" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *tutğak biçiminden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe tut- fiilinden Türkiye Türkçesinde +(g)Ak ekiyle türetilmiştir.

dudu1

Farsça tūtī veya ṭūṭī توتى/ طوطى z "papağan, dudu kuşu" sözcüğünden alıntıdır.

dudu2

Ermenice dudu տուտու z "yaşlı kadın, dadı" sözcüğü ile eş kökenlidir. Ermenice sözcük دادو z çocuk dilinden türetilmiştir.

duduk

Ermenice duduk տուտուք/դուդուք z "Ermeni halk müziğinde kullanılan bir nefesli çalgı" sözcüğünden alıntıdır. Ermenice sözcük Türkiye Türkçesi düdük sözcüğünden alıntıdır.

duhul
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Kıpçakça: [ Seyf-i Sarayî, Gülistan Tercümesi, 1391]

Köken

Arapça dχl kökünden gelen duχūl دخول z "girme, içeri girme, dahil olma" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça daχala دَخَلَ z "girdi" fiilinin fuˁūl vezninde masdarıdır.

Daha fazla bilgi için dahil1 maddesine bakınız.

Bu maddeye gönderenler

duhuliye


02.09.2017
duhuliye

Arapça duχūl "içeri girme" sözcüğünden +īya(t)1 ekiyle türetilmiştir.

dul

Eski Türkçe tul "eşi ölmüş kadın" sözcüğünden evrilmiştir.

dulda

Moğolca dalda "gizli, saklı, sinmiş" sözcüğünden alıntıdır. Moğolca sözcük Moğolca daldala- "gizlemek, saklamak" fiili ile eş kökenlidir.

dum duma

Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

duman

Eski Türkçe tuman "sis, bulut" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe tun- "kapanmak, hava bulutlanmak" fiilinden Eski Türkçe +(g)An ekiyle türetilmiştir.