gen bencildir

geliş|mek

TTü gel- +Iş-

gem

Yun kēmós/kámos κημός/καμός zköpek tasması << EYun kēmós κημός ztasma, hayvanların ısırmasını önlemek için ağızlarına bağlanan dar sepet veya torba (Kaynak: Frisk sf. 1:841)

gemi

<< ETü kémi suda taşıt aracı

+gen

~? Fr +gone açı, köşe EYun gōnía γωνία za.a.

gen

Alm Gen canlılarda kalıtımı düzenleyen hücre birimi (İlk kullanım: 1866 Gregor Mendel, Avst. biyolog.) EYun génos γένος zsoy, zürriyet

gen(o)+

Fr géno+ İng geno+ [bileşik adlarda] doğurma, üreme EYun génos γένος z1. üreme, 2. soy, zürriyet, aşiret Lat genus, gener- a.a. << HAvr *ǵenh₁- (*ǵen-) doğurmak

genç

<< ETü kēnç yavru, bebek

genel

<? TTü geŋ geniş, bol +Al

genelev
genelge

YTü genel +gA

general

Fr générale [fem.] Fr capitaine général genel kumandan Fr général genel << Lat generalis soya ait, genel Lat genus, gener- soy, ırk +al°