hücum

huy

Fa χū/χūy خوى ztabiat, karakter << OFa χōg a.a.

huzme

Ar ḥuzma(t) حزمة z [#ḥzm fuˁla(t) mr.] bir kucak dolusu (odun, ekin), demet Ar ḥazama حزم zbağladı, iki koluyla kucakladı

huzur

Ar ḥuḍūr حضور z [#ḥḍr fuˁūl msd.] 1. hazır olma, mevcut olma, şimdi ve burada olma, 2. yerleşik olma, göçebe olmama, 3. rahat, asayiş Ar ḥaḍara حضر zhazır idi, durdu (hareketli ve seferi zıddı)

hüccet

Ar ḥucca(t) حجّة z [#ḥcc fuˁla(t) ] belge, mahkemede delil

hücre

Ar ḥucra(t) حجرة z [#ḥcr fuˁla(t) mr.] kapatılmış yer, oda Ar ḥacara حجر zkapattı, yasakladı

hücum

"üstüne varma" [ Danişmend-Name, 1360]
'Bizüm hālimüz n'olur?' diyü Şattat'a hücūm idüp: 'Bu nice belālar başımuza senüŋ kızuŋ getürdi' didiler. [ anon., Ferec ba'd eş-şidde, <1451]
düşmen hücūm ide

Ar hucūm هجوم z [#hcm fuˁūl msd.] üstüne varma, saldırma Ar hacama هجم züstüne vardı, saldırdı

Bu maddeye gönderenler: muhacim


09.09.2017
hüda

Fa χodā خدا ztanrı, hükümdar, sahip << OFa χʷadāy a.a. << Ave χʷa-dāta a.a. § Ave hva-/χʷa kendi Ave dā- vermek, koymak, yapmak, yaratmak, belirlemek

hüdayinabit

Fa χudāyī nābit خداى نابت zkendiliğinden biten (bitki) § Fa χudāyī خداى ztanrısal, tanrıdan Ar nābit نابت z [#nbt fāˁil fa.] biten

hüküm

Ar ḥukm حُكْم z [#ḥkm fuˁl msd.] 1. yargılama, 2. yargı, karar, buyruk Ar ḥakama حَكَمَ zyargıladı, hükmetti

hükümdar

§ Ar ḥukm حكم zegemenlik Fa dār دار ztutan, sahip

hükümet

Ar ḥukūma(t) حكومة z [#ḥkm fuˁūla(t) msd.] yönetim, egemenlik Ar ḥakama حَكَمَ zyargıladı, egemenlik erki kullandı