iaşe

ıtlak

Ar iṭlāḳ إطلاق z [#ṭlḳ ifˁāl IV msd.] 1. salma, salıverme, bırakma, boşama, azat etme, 2. ad verme Ar ṭalaḳa طَلَقَ zsalındı

ıvır zıvır

≈ TTü kıvır zıvır/ıvır kıvır kırık dökük ve değersiz şeyler

ızgara

Yun skará σκαρά zmangal << EYun esχárā εσχάρα zocak, ateş yakılan yer, özellikle tanrılara adanan kurban etinin kızartıldığı ateş ≈ EYun esχarís εσχαρίς zmangal

iade

Ar iˁāda(t) إعادة z [#ˁwd ifˁāla(t) IV msd.] geri getirme, tekrar etme Ar ˁāda عَادَ zgeri geldi

iane

Ar iˁāna(t) إعانة z [#ˁwn ifˁāla(t) IV msd.] yardım etme, muavenet Ar ˁāna عَانَ zyardım etti

iaşe

[ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
iˁāşe: geçindirme.

Ar iˁāşa(t) إعاشة z [#ˁyş ifˁāla(t) IV msd.] yaşatma, geçindirme, rızkını verme Ar ˁāşa عَاشَ zyaşadı, geçindi

 maişet


25.08.2014
ibadet

Ar ˁibāda(t) عبادة z [#ˁbd fiˁāla(t) msd.] 1. hizmet etme, kulluk, 2. tapma, tapınma Ar ˁabada عَبَدَ zkulluk etti

ibadullah

Ar ˁibādu-llāh عبادالله zAllah'ın kulları Ar ˁibād عباد z [#ˁbd fiˁāl çoğ.] kullar Ar ˁabd عبد z [t.] kul, köle

ibare

Ar ˁibāra(t) عِبارة z [#ˁbr fiˁāla(t) msd.] söz, ifade,cümle Ar ˁabara عَبَرَ zgeçti

ibaret

Ar ˁibāra(t) ˁan عبارة عن z«anlamı şudur» anlamında deyim Ar ˁibāra(t) عبارة zsöz, ifade

ibate

Ar ibāte(t) إباتة z [#byt ifˁāla(t) IV msd.] konaklatma, barındırma Ar beyt ev