infak

indirge|mek

TTü indir- +IrgA-

indis

Fr indice gösterge Lat index, indic- a.a.

individüel

Fr individuel bireysel Fr individu a.a. +al° Lat individuus bölünmez olan, atom, birey Lat in+2 dividuus bölünür Lat dividere, divis- bölmek

indiyum

YLat indium bir element (İlk kullanım: 1863 Ferdinand Reich ve H. Th. Richter, Alm kimyacılar) Lat indicus çivit, indigo

inek

<< ETü ingek dişi hayvan, özellikle dişi sığır

infak

[ Meninski, Thesaurus, 1680]
infāḳ: malını χarc etmek, nafaka virmek.

Ar infāḳ إنفاق z [#nfḳ ifˁāl IV msd.] harcama, nafaka verme Ar nafaḳa نَفَقَ zharcadı

 nafaka


21.07.2015
infaz

Ar infāḏ إنفاذ z [#nfḏ ifˁāl IV msd.] sokma, geçirme Ar nafaḏa نفذ zgirdi

infial

Ar infiˁāl إنفعال z [#fˁl infiˁāl VII msd.] 1. etkilenme, alınma, 2. felsefede ruhun her türlü dış etkenden etkilenme hali, Yunanca páthos karşılığı Ar faˁala فَعَلَ zetti, eyledi

infilak

Ar infilāḳ إنفلاق z [#flḳ infiˁāl VII msd.] yarılma, özellikle Hz. Musa'nın denizi yarması Ar falaḳa فلق zyardı, çatlattı

infirat

Ar infirād إنفراد z [#frd infiˁāl VII msd.] yalnızlaşma, tek kalma Ar farada فَرَدَ zyalnız idi

infisah

Ar infisāχ إنفساخ z [#fsχ infiˁāl VII msd.] sakatlanma, çürüme, dağılma Ar fasaχa فَسَخَ zsakatladı