itfa

it|mek

<< ETü it- yürütmek, sürmek, kakmak ETü *i-/*iy- yürümek, gitmek +It-

ita

Ar iˁṭāˀ إعطاء z [#ˁṭw ifˁāl IV msd.] hediye verme, bağışlama, ödeme Ar ˁaṭā عطا zbağışladı, ödedi

itaat

Ar iṭāˁa(t) إطاعة z [#ṭwˁ ifˁāla(t) IV msd.] boyun eğme, tav olma Ar ṭāˁa طَاعَ zboyun eğdi

italik

Fr italique 1. İtalya'ya ait, İtalyan tarzı, 2. eğimli matbaa yazısı öz İtalie İtalya +ic°

iterasyon

Fr itération tekrarlama, tekerrür Lat iteratio a.a. Lat iterare [den.] tekrarlamak +()tion Lat iterum tekrar, bir daha

itfa

"bastırma" [ Hoca Sa'deddin Ef., Tacü't-Tevârih, 1574]
ıtfā-i fitnelerine mübāşeret olunmazsa [fitnelerinin bastırılmasına özen gösterilmezse] YO: ıtfāiye "yangın söndürme teşkilatı" [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
ıtfāiye: askerī tulumbacı alayı YO: borç ıtfāsı "amortisman" [ Şemseddin Sami, Kamus-ı Türki, 1900]
ıṭfā-i düyūn: borcun faiziyle beraber resülmalinden [ana parasından] dahi seneden seneye birer mikdar tediyesi. Fr. amortissement.

Ar iṭfāˀ إطفاء z [#ṭfA ifˁāl IV msd.] söndürme Ar ṭafaˀa طفأ zsöndü

Not: Osmanlı ülkesinde ilk itfaiye teşkilatı 1872'de Macaristanlı Kont Szechenyi tarafından kurulmuştur.

Benzer sözcükler: itfaiye, itfaiyeci


05.09.2017
ithaf

Ar itḥāf إتحاف z [#tḥf ifˁāl IV msd.] hediye etme, adama Ar tuḥfa(t) تحفة zhediye

ithal

Ar idχāl إدخال z [#dχl ifˁāl IV msd.] içeri sokma, duhul ettirme Ar daχala دَخَلَ ziçeri girdi

itham

Ar ittihām إتّهام z [#whm iftiˁāl VIII msd.] töhmet isnat etme, suç atma Ar wahama وهم zyanlış kuşkuya kapıldı

itibar

Ar iˁtibār إعتبار z [#ˁbr iftiˁāl VIII msd.] geçer sayma, saygı gösterme Ar ˁabara عَبَرَ zgeçti

itidal

Ar iˁtidāl إعتدال z [#ˁdl iftiˁāl VIII msd.] dengeli olma, denge Ar ˁadala عَدَلَ zdenk idi, adil idi