kâh

kâh

[ anon., Mukaddimetü'l-Edeb terc., y. 1300]
tereddüd kıldı iki nérse arasında = geh aŋa geh muŋa emeldi [kâh onu kâh bunu istedi] [ Aşık Paşa, Garib-name, 1330]
geh gelür īmāna geh küfr-iledür

Fa gāh/gah گاه z1. yer, makam, durak, 2. kez, defa

 +gâh


22.09.2017
kah kah

onom yüksek gülme sesi