kâr

kar

Eski Türkçe kar "kar" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe kar- "(su) akmamak, birikmek, yığılmak" fiili ile eş kökenli olabilir; ancak bu kesin değildir.

kâr
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

[ Dede Korkut Kitabı, 1400? yılından önce]
saŋa oχ ve kılıç kâr eylemesün [işlemesin] dedi [ Meninski, Thesaurus, 1680]
kār e.: Operari, exercere aliquam artem, etiam mercaturam facere [işlemek, bir sanat icra etmek, ticaret etmek]. "... kazanç" [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
kār: (...) ribh, temettü, kazanç.

Köken

Farsça kār كار z "1. yapma, etme, iş, fiil, 2. yapan, eden, 3. meslek, gelir, getiri" sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Farsça ve Orta Farsça kardan, kār- كردن, كار z "yapmak, etmek" fiilinden türetilmiştir. Bu sözcük Avesta (Zend) dilinde aynı anlama gelen kərəta- sözcüğü ile eş kökenlidir. Avestaca sözcük Hintavrupa Anadilinde aynı anlama gelen yazılı örneği bulunmayan *kʷer- biçiminden türetilmiştir.

Ek açıklama

Bileşiklerde meslek ve alışkanlık adları yapar; Türkçe bileşiklerde +kār, +ker, +gār, +ger biçimleri görülür.

Benzer sözcükler

bestekâr, cüretkâr, fedakâr, güftekâr, günahkâr, hizmetkâr, isyankâr, kanaatkâr, lütufkâr, riyakâr, sadekâr, sahtekâr, sanatkâr, sedefkâr, sitemkâr, taltifkâr, tehditkâr, tövbekâr, verimkâr, zanaatkâr, ziyankâr


04.08.2014