kıt

kış1

<< ETü kış soğuk mevsim

kış2

ünl kovma ünlemi

kışır

Ar ḳişr قِشْر z [#ḳşr] kabuk Ar ḳaşara قَشَرَ zkabuk soydu

kışkırt|mak

<< OTü kışkır-/ġıjġır- haykırmak, çığlık atmak

kışla

<< ETü kışlaġ/kışlak kışlama yeri ETü kışla- +I(g) ETü kış +lA-

kıt

ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
kız [[pahalı veya nadir şey]], bu atıġ kız aldım [[atı pahalıya aldım]] OTü: [ Edib Ahmed, Atebet-ül Hakayık, <1250 (1444)]
kamuġ kızda ol kızrak ol [nadir şeylerin en nadiri o] TTü: [ Erzurumlu Darir, Kıssa-i Yusuf terc., <1377]
geldi kızlık [kıtlık] dutdı dünyāyı tamām TTü: [ Meninski, Thesaurus, 1680]
ḳıt: Deficiens, paucus, rarus. ˁAvretüŋ ˁaḳlı ḳıttür.

≈? ETü kız nadir, kıt

 kız

Not: 16. yy'dan itibaren ETü ve erken TTü kız (a.a.) sözcüğünün yerini almıştır. Osmanlıca kaynaklarda Ar ḳaḥṭ "kıtlık" eşdeğeri olarak gösterilir. 18. yy'a dek ḳaḥṭlık "kıtlık" biçimine sıklıkla rastlanır.

Benzer sözcükler: kıt kanaat, kıtlaşmak, kıtlık

Bu maddeye gönderenler: gıdım gıdım


27.05.2015
kıta

Ar ḳiṭˁa(t) قِطْعة z [#ḳṭˁ fiˁla(t) mr.] bölük, kısım, kesim, askeri birlik, coğrafyada kıta, şiirde bölük, paragraf Ar ḳaṭaˁa قَطَعَ zkesti

kıtal

Ar ḳitāl قِتَال z [#ḳtl fiˁāl msd.] mukatele (öldürüşme), katliam (toplu öldürme) Ar ḳatala قَتَلَ zöldürdü

kıtık

<< TTü kırtık kırpıntı TTü kırt-/kırp-/kırk-

kıtıpiyos

Yun kato pión κατώ πιόν zdüşük nitelikli, değersiz § Yun kato κατώ zaşağı, alçak, düşük Yun pión πιόν znitelik, kimlik (Yun piós πιός zkim )

kıtır

onom gevrek nesne sesi, kesme sesi