kızar|mak

kız

<< ETü kız 1. kıt, nadir, 2. cimri, 3. yetişkin olmayan dişi, bakire

kız|mak

<< ETü kız- kızarmak ≈ ETü kıd- kan dökmek, kıymak

kızak

<< OTü-KT kızak buzda kayma aracı

kızamık

<< ETü kızlamuk «kızıl benek», bir hastalık ETü kızıl +mUk

kızan

TTü kız- kızışmak, çiftleşme istemek +(g)An

kızar|mak

ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
kızārdı neŋ [kırmızılaştı] (...) ol kızarttı neŋi [bir şeyi kırmızılaştırdı] KTü: [ Codex Cumanicus, 1303]
kizarip jatir [ateşli hastalıkla yatar]

<< ETü kızar- kırmızı olmak ETü *kız/*kızıġ kan rengi +Ar-

Not: ETü kızġur- "kızartmak" ve kızıl/kızġıl "kızıl" biçimleri mevcut olduğu halde renk adı olarak *kız veya *kızıġ görülmez.

Benzer sözcükler: kızarık, kızarıklık, kızartmak, kızartı, kızartma

Bu maddeye gönderenler: kızıl (kızamık, kızılcık)


28.03.2019
kızıl

<< ETü kızġıl/kızıl kızıl, kan rengi ETü *kızıġ a.a. +Il2

kızılcık

ETü kızıl +çUk

kızoğlan kız

TTü oğlan (kız veya erkek) çocuk

ki

Fa/OFa ki كه zilgi zamiri

kibar

Ar kibār كِبار z [#kbr fiˁāl çoğ.] büyükler, ekâbir Ar kabīr كبير z [t.] büyük