karaca

karabasan
karabatak
karabet

Arapça ḳrb kökünden gelen ḳarāba(t) قرابة z "yakın olma, yakınlık" sözcüğünden alıntıdır.

karabina

İtalyanca carabina veya Fransızca carabine "bir tür mekanik tüfek, arkebüz" sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Fransızca carabin "Fransız ordusunda bir hafif süvari birliği" sözcüğünden türetilmiştir. Fransızca sözcük Fransızca calabrin "«Kalabriya'lı», bir savaş makinası" sözcüğünden türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir. Fransızca sözcük Calabria "Güney İtalya'da bir bölge" özel adından +in° ekiyle türetilmiştir.

karaborsa
karaca
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Kıpçakça: [ Ebu Hayyan, Kitabu'l-İdrak, 1312]
karaca [[renk sıfatı]] (...) karaca kaz: al-laġlaġ [leylek] Türkiye Türkçesi: [ Meninski, Thesaurus, 1680]
ḳarace: Capreolus [yaban keçisi].

Köken

Türkiye Türkçesi kara sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +çA ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için kara maddesine bakınız.


06.05.2015
karaf

Fransızca carafe "şarap veya su maşrabası" sözcüğünden alıntıdır. Fransızca sözcük İtalyanca aynı anlama gelen caraffa sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Arapça ġrf kökünden gelen ġarrāfa(t) غرّافة z "saplı su çömleği" sözcüğünden alıntıdır.

karafaki

Yunanca karafáki(on) καραφάκι z "küçük sürahi" sözcüğünden alıntıdır. Yunanca sözcük Yunanca karáfi καράφι z "şarap veya su sürahisi" sözcüğünün küçültme halidir.

karağı

Türkiye Türkçesi kar- fiilinden Türkiye Türkçesinde +AgU ekiyle türetilmiştir.

karakancaloz

Yunanca kalikántsaros καλικάντσαρος z "bir tür kötü ruh, cin" sözcüğü ile eş kökenlidir.

karakol

Moğolca qaragul "gözcü, nöbetçi, muhafız" sözcüğünden alıntıdır. Moğolca sözcük Moğolca qara- "bakmak, gözlemek" fiilinden Türkiye Türkçesinde +AgUl ekiyle türetilmiştir.