yabansı

ya2

Ar يا zhitap ünlemi, ey!

yaba

<< OTü yapa/yaba harman çatalı

yaban

Fa yābān يابان z Fa biyābān بيابان zverimsiz ve çorak yer, çöl, bozkır Fa yāb ياب zverimsiz, faydasız, boş

yabancı

≈ Fa yābānī çöle ait, medeni olmayan, barbar +çI Fa yābān çorak yer, bozkır, çöl

yabanıl

TTü yaban +Il

yabansı

YTü: [ Osmanlıcadan Türkçeye Cep Kılavuzu, 1935]
yabansı = Alelacayib, garib

TTü yaban +sI

 yaban


01.01.2011 den önce
yabgu

<< ETü yabgu hakana tabi bir yönetici unvanı, prens

yad1

<< ETü yāt yabancı

yad2

Fa yād ياد zanma, hatırlama << OFa ayād ≈ Ave yāta- a.a.

yadırga|mak

TTü yad yabancı +IrgA-

yadigâr

Fa yādegār ياده گار zandıç, anımsatan şey (§ Fa yāda ياده zanı Fa kardan, kār- كردن, كار zyapmak ) << OFa ayādgār a.a.