yalnız uyuyan adam

yalım

Orta Türkçe yalın veya yalım "alev, parıltı" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Eski Türkçe yal- "yanmak, parlamak" fiilinden Türkiye Türkçesinde +In ekiyle türetilmiştir.

yalın

Eski Türkçe yalıŋ "çıplak" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yalın- "soyunmak, soyulmak" fiilinden Eski Türkçe +I(g) ekiyle türetilmiştir.

yalıt|mak

Türkiye Türkçesi yalın- "soyunmak" fiilinden türetilmiştir.

yallah

Arapça yā-llāh ياالله z "ya allah" sözcüğünden alıntıdır.

yalnız

Eski Türkçe yalıŋuz veya yalŋus "yalnız" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe aynı anlama gelen yalıŋ sözcüğünden Eski Türkçe +Uz ekiyle türetilmiştir.

yalpa

Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

yaltak

Türkiye Türkçesi yaldak "kuyruk sallayan, dalkavuk" sözcüğünden evrilmiştir. (NOT: Türkçe sözcük Türkiye Türkçesi yaldan- "(köpek) kuyruk sallamak" fiilinden Türkiye Türkçesinde +Uk ekiyle türetilmiştir. Bu sözcük Türkiye Türkçesi yal "köpek yemeği" sözcüğünden türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir. )

yalvaç

Eski Türkçe yalāvaç veya yalāvar "elçi, haberci" sözcüğünden evrilmiştir.

yalvar|mak

Eski Türkçe yalvar- "dil dökmek" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe yalıġ "dil?" sözcüğünden Eski Türkçe +(g)Ar- ekiyle türetilmi olabilir; ancak bu kesin değildir.

yama

Eski Türkçe yamaġ "yama" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yama- fiilinden Eski Türkçe +I(g) ekiyle türetilmiştir.

yama|mak

Eski Türkçe yama- "eklemek" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *yana- biçiminden evrilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir. Bu sözcük Eski Türkçe yan sözcüğünden türetilmiştir.