yaltak

yalın

Eski Türkçe yalıŋ "çıplak" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yalın- "soyunmak, soyulmak" fiilinden Eski Türkçe +I(g) ekiyle türetilmiştir.

yalıt|mak

Türkiye Türkçesi yalın- "soyunmak" fiilinden türetilmiştir.

yallah

Arapça yā-llāh ياالله z "ya allah" sözcüğünden alıntıdır.

yalnız

Eski Türkçe yalıŋuz veya yalŋus "yalnız, tek başına" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe aynı anlama gelen yalıŋ sözcüğünden türetilmiştir.

yalpa

Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

yaltak
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Türkiye Türkçesi: yaldanmak [ Mesud b. Ahmed, Süheyl ü Nevbahar terc., 1354]
yatağında kaplan söze aldanur / ite etmek atıcağız yaldanur Türkiye Türkçesi: [ Işknâme, 1398]
kim ise bī-ḥayā bī-şerm ü yaldak [kim hayasız utanmaz ve dalkavuk ise] / virirler aŋa ṭabl ü kūs ü sancak Çağatayca: [ Pavet de Courteille, Dictionnaire Turc Oriental, 1500 yılından önce]
yaltak: hypocrite, flatteur

Köken

Türkiye Türkçesi yaldak "kuyruk sallayan, dalkavuk" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Türkiye Türkçesi yaldan- "(köpek) kuyruk sallamak" fiilinden Türkiye Türkçesinde +Uk ekiyle türetilmiştir. Bu sözcük Türkiye Türkçesi yal "köpek yemeği" sözcüğünden türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir.

Daha fazla bilgi için yal maddesine bakınız.

Benzer sözcükler

yaltakçı, yaltaklanmak


13.09.2021
yalvaç

Eski Türkçe yalāvaç veya yalāvar "elçi, haberci" sözcüğünden evrilmiştir.

yalvar|mak

Eski Türkçe yalvar- "dil dökmek" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe yalıġ "dil?" sözcüğünden Eski Türkçe +(g)Ar- ekiyle türetilmi olabilir; ancak bu kesin değildir.

yama

Eski Türkçe yamaġ "yama" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yama- fiilinden Eski Türkçe +I(g) ekiyle türetilmiştir.

yama|mak

Eski Türkçe yama- "eklemek" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *yana- biçiminden evrilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir. Bu sözcük Eski Türkçe yan sözcüğünden türetilmiştir.

yamaç

Türkiye Türkçesi yaŋaç "yan, kenar" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Türkiye Türkçesi yaŋa- veya yana- "yanına gelmek veya getirmek, eklemek" fiilinden Türkiye Türkçesinde +Iç ekiyle türetilmiştir.