yamak

yalvaç

Eski Türkçe yalāvaç veya yalāvar "elçi, haberci" sözcüğünden evrilmiştir.

yalvar|mak

Eski Türkçe yalvar- "dil dökmek" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe yalıġ "dil?" sözcüğünden Eski Türkçe +(g)Ar- ekiyle türetilmi olabilir; ancak bu kesin değildir.

yama

Eski Türkçe yamaġ "yama" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yama- fiilinden Eski Türkçe +I(g) ekiyle türetilmiştir.

yama|mak

Eski Türkçe yama- "eklemek" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *yana- biçiminden evrilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir. Bu sözcük Eski Türkçe yan sözcüğünden türetilmiştir.

yamaç

Türkiye Türkçesi yaŋaç "yan, kenar" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Türkiye Türkçesi yaŋa- veya yana- "yanına gelmek veya getirmek, eklemek" fiilinden Türkiye Türkçesinde +Iç ekiyle türetilmiştir.

yamak
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Türkiye Türkçesi: "yancı, yeniçeri yedeği" [ Osmanlı Kanunnameleri, 1520 yılından önce]
her ocakda altı veya yedi nefer kimesne yamak kayd olunub

Köken

Türkiye Türkçesi yama- "yanına getirmek, eklemek" fiilinden Türkiye Türkçesinde +Uk ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için yama- maddesine bakınız.


04.03.2015
yamalak

Türkiye Türkçesi yama- fiilinden Türkiye Türkçesinde +AlAk ekiyle türetilmiştir.

yaman

Eski Türkçe yaman "1. çok kötü, fena, 2. fil" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yaŋan "fil" sözcüğü ile eş kökenli olabilir; ancak bu kesin değildir.

yamçı

Orta Türkçe yamçi "ulak, haberci" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Eski Türkçe yam "posta menzili" sözcüğünden türetilmiştir. Bu sözcük Çince zhanz "durmak, durak, posta menzili" sözcüğünden alıntı olabilir; ancak bu kesin değildir. (Kaynak: Gerard Clauson, An Etym. Dict. of Pre-Thirteenth Centu sf. 933.)

yamrı yumru

Türkiye Türkçesi yaŋıl- "yanılmak, eğrilmek" fiilinden türetilmiştir.

yamuk

Türkiye Türkçesi yaŋıl- "yanılmak, eğrilmek" fiilinden evrilmiştir.