yangın

yan|mak

<< ETü-OK yān- parlamak, yanmak << ETü *yağın- ETü *yak- ateş yakmak +In-

yanak

<< ETü yaŋak iki yanın her biri, çene kemiğinin iki kanadı ETü yan- dönmek +(g)Ak

yanardağ
yanaş|mak

OTü yana- yanına gelmek +Iş- OTü yan

yandaş

TTü yan +dAş

yangın

TTü: [ Darir, Anternâme terc., <1390]
her birinüŋ göŋli ṭolu-idi ve cigeri yanġındı [yanıktı] [ Meninski, Thesaurus, 1680]
yanğın & yanğun: Incendium.

TTü yan- +gIn

 yan-

Not: TTü özgü türev, önceleri sıfat ("yanmış") anlamında kullanılırken daha sonra ad işlevi kazanmıştır.


03.08.2015
yanıl|mak

<< ETü yaŋıl- hata etmek, eğrilmek ≈ ETü yaŋa/yaŋak yan, düz istikamette olmayan ≈ ETü yan a.a.

yanılgı

TTü yanıl- +gU

yanılsa|mak

TTü yanıl- +sA-

yanıt

<< ETü yanut karşılık, bedel, cevap ETü yan- geri dönmek +Ut

yani

Ar yaˁnī يعنى z [#ˁny] «demektir ki, ... anlamına gelir» (geniş zaman eril 3. tekil şahıs) Ar ˁanā عَنَا zanlam ifade etti, kastetti