yer|mek

yenge

Eski Türkçe yeŋge "ağabeyin veya dayının karısı" sözcüğünden evrilmiştir.

yengeç

Oğuzca yeŋgeç "kabuklu su hayvanı" sözcüğünden evrilmiştir.

yeni

Eski Türkçe yaŋı "geri gelen, yeni ay, yeni" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yan- "geri gelmek" fiilinden türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir.

yeniçeri
yer

Eski Türkçe yér "yeryüzü, dünya, zemin" sözcüğünden evrilmiştir.

yer|mek
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Eski Türkçe: yerinmek [ Uygurca İyi ve Kötü Prens Öyküsü, 1000 yılından önce]
kaltı tigin uktı köŋli yerinti [Prens bunu anlayınca yüreği burkuldu] Eski Türkçe: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
ol aşıġ yerdi [[yemekten iğrendi]], ol erig yerdi [[adamı ayıpladı - Oğuzca]] Türkiye Türkçesi: [ Aşık Paşa, Garib-name, 1330]
ne yerinür dünyāde niˁmet içün / ne sevinür uçmağa raḥmet içün

Köken

Eski Türkçe yer- "beğenmemek, kötülemek" fiilinden evrilmiştir.

Benzer sözcükler

yerdirmek, yerinmek

Bu maddeye gönderenler

yergi


12.06.2015
yerel

Türkiye Türkçesi yer sözcüğünden Yeni Türkçe +Al ekiyle türetilmiştir.

yergi

Türkiye Türkçesi yer- fiilinden Yeni Türkçe +gU ekiyle türetilmiştir.

yerleş|mek

Türkiye Türkçesi yer sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +lAş- ekiyle türetilmiştir.

yerleşke

Türkiye Türkçesi yerleş- fiilinden Yeni Türkçe +gA ekiyle türetilmiştir.

yesari

Arapça ysr kökünden gelen yasārī يَسَارِى z "solak" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça yasār يسار z "1. talihli, kolay, 2. sol" sözcüğünün nisbet halidir. Bu sözcük Arapça yasara يَسَرَ z "rast geldi, kolay idi" fiilinin faˁāl vezninde masdarıdır.